vrijdag 23 november 2012

Moderner en gerichter actie voeren










bron

Waarom ik liever niet staak.
  • Opbrengst weegt vaak niet op tegen nadelige gevolgen van lesuitval voor mezelf en voor mijn leerlingen. Wat kun je bereiken zonder te staken?
  • Waarvoor je staakt niet duidelijk genoeg. Je wordt vaak opgeroepen om het werk neer te leggen voor meerdere issues tegelijk. Zijn alle punten wel voldoende haalbaar? En ben ik het wel met alle punten eens?
  • Vaak is slechts een klein deel van de docenten bereid om te staken. Daardoor lijkt een minderheid ontevreden en dat werkt averechts. Het maakt zichtbaar dat het voor de meerderheid kennelijk nog niet schrijnend genoeg is.
  • Staken is niet bedoeld om je onvrede te ventileren, maar om je eisen kracht bij te zetten. Dus als je staakt, dan ga je ook net zolang door totdat je bereikt hebt wat vooraf als haalbaar en noodzakelijk is vastgesteld. Verwar staken dus niet met demonstreren.
  • Ik word liever niet geassocieerd met de malle berichtgeving vanuit de media.

Maar hoe dan wel?
  • Is een draagvlakmeting niet genoeg om een duidelijk signaal af te geven. Het moet toch mogelijk zijn om als docent met enkele muisklikken je mening te geven over belangrijke beleidspunten in het onderwijs. Neem bijvoorbeeld docentnummer als primaire sleutel.
  • En dan goed afbakenen waarvoor je een mening geeft, waarbij de belangrijkste argumenten voor en tegen duidelijk op een rij zijn gezet. 
  • Onderwijsbeleid waarvoor absoluut onvoldoende draagvlak is, zouden we collectief niet moeten uitvoeren. Door ons goed te organiseren moet het onmogelijk worden dat scholen hierop apart afgerekend kunnen worden. Samen staan we sterk.
  • Als beleidsmakers geconfronteerd worden met de onuitvoerbaarheid van hun beleid, wellicht worden docenten dan voortaan vooraf betrokken bij het maken van nieuwe plannen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten